Miody i produkty pszczele

Miód spadziowy jest miodem uniwersalnym o wysokich właściwościach antybiotycznych ,

szcególnie polecany w chorobach dróg oddechowych .

Pierzga

Naturalny pyłek kwiatowy wzbogacony w ulu przez pszczoły i złożony w komórkach plastra, a następnie poddany procesowi dojrzewania. Proces ten jest swoistą biotechnologią pozwalającą pszczołom na przetrwanie w okresie zimy. Powstały w ten sposób nowy produkt zwany pierzgą odznacza się odmiennym składem biochemicznym w porównaniu z pyłkiem kwiatowym. Ze względu na proporcje poszczególnych składników pierzgi, stanowi ona doskonałą odżywkę uzupełniającą monotonne odżywianie się współczesnego człowieka. Działa wielokierunkowo wzmacniając organizm i przywracając jego prawidłowe funkcjonowanie.
Wspomaga leczenie wielu chorób.

Miód mniszkowy

Miody mniszkowe są jasno żółte nierówno i szybko się krystalizują mają swoisty aromat i smak.
Produkowane przez pszczoły z nektaru mniszka (Taraxacum officinale) podczas jego kwitnienia na przełomie maja i kwietnia. Wzmacniają organizm, bardzo dobrze nadają się na "miodówkę". Polecane są chorobach: żołądka, nerek i dróg żółciowych oraz przy niedokrwistości i w stanach wyczerpania .

Miód lipowy w stanie płynnym ma barwę od zielonkawożóttej do jasnobursztynowej. Według danych węgierskich kolor ich rodzimego miodu zależy od terminu zbioru; pozyskiwany później ma barwę brązową. Po skrystalizowaniu zmienia zabarwienie na białożóte do złocistożółtego. Pod względem konsystencji i barwy miód lipowy w stanie płynnym przypomina olej rycynowy. W wyniku krystalizacji przyjmuje postać drobnoziarnistą, niekiedy krupowatą. W smaku jest on dość ostry, często lekko gorzkawy.

Zastosowanie miodu gryczanego w profilaktyce i lecznictwie

Szczególnie cenione jest korzystne oddziaływanie miodu gryczanego w zapobieganiu i leczeniu chorób serca i układu krążenia, zwłaszcza na podłożu miażdżycowym. Podstawowym elementem warunkującym ten wpływ są cukry proste, łatwo wchłaniane do krwiobiegu i w krótkim czasie odżywiające mięsień sercowy. Mają one tę przewagę nad sacharozą, że wchłaniane są bezpośrednio do krwi z pominięciem wątroby, podczas gdy sacharoza musi najpierw w organizmie ulec rozkładowi enzymatycznemu do glukozy i fruktozy. Przypuszcza się, że związki flawonoidowe obecne w miodzie gryczanym, w tym pochodne rutyny, mają korzystne działanie na mięsień sercowy. Między innymi regulują przepuszczalność ścian naczyń włosowatych oraz polepszają ich elastyczność i wytrzymałość. W wyniku tego zmniejszają ryzyko zmian miażdżycowych. Zabezpieczają naczynia przed pękaniem, nie dopuszczając do wybroczyn i wylewów. Warto wspomnieć, że m.in. kwercetyna spełnia ważną rolę wychwytywania wolnych rodników tlenowych niepożądanych dla organizmu, odpowiedzialnych także za rozwój procesu miażdżycowego. Poza tym pochodne rutyny, m.in. rutozyd, zapobiegają rozkładowi witaminy C na drodze utleniania oraz polepszają jej przyswajalność przez organizm. Należy dodać, że miód gryczany także jest bogatym źródłem witaminy C. Nie bez znaczenia w chorobach serca jest również duża zawartość magnezu w tym produkcie w postaci łatwo przyswajalnej przez organizm. Odgrywa on podstawową rolę jako antagonista jonów wapnia, regulujący pobudliwość i napięcie nerwowo-mięśniowe oraz rytm pracy serca. Ponadto jest on niezbędny do prawidłowego przebiegu podstawowych procesów życiowych, zwłaszcza procesów metabolicznych dostarczających energię. Zdaniem lekarzy klinicystów dodatkowe stosowanie miodu gryczanego u chorych z dusznicą bolesną powoduje wyraźną poprawę stanu ich zdrowia. Odnotowuje się także korzystne oddziaływanie tego produktu w nerwicy wegetatywnej, m.in. w nerwicy serca i żołądka.

Miód akacjowy należy do miodów bogatych we fruktozę, zwaną cukrem owocowym, stąd jego przydatność dla chorych z lekkimi (nie insulinowymi) postaciami cukrzycy. Osobom tym poleca się eliminowanie z diety cukru buraczanego, czyli sacharozy, i zastępowanie go miodem. W schorzeniach przewodu pokarmowego takich, jak: zaburzenia trawienne, stany skurczowe i zapalne żołądka i jelit, nadmierne wydzielanie soku żołądkowego itp., wskazane jest stosowanie miodu akacjowego. Ponadto ma zastosowanie pomocnicze w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, gdzie przyspiesza odnowę błony śluzowej, zwiększając wydzielanie śluzu i polepszając ziarninowanie, a także poprawiając motorykę tych narządów.

Miód akacjowy jest ceniony również jako środek wspomagający leczenie schorzeń nerek i układu moczowego, dzięki niewielkiej zawartości biopierwiastków i aminokwasów. Zalecany jest także w chorobach z przeziębienia, a zwłaszcza w towarzyszących im stanach zapalnych górnych dróg oddechowych. Według niektórych autorów miód akacjowy wykazuje szczególną aktywność antybiotyczną wobec bakterii Gram-dodatnich, między innymi gronkowców, paciorkowców, a więc działa niszcząco na drobnoustroje wywołujące te schorzenia. Również przy kaszlu zaleca się przyjmowanie dużych ilości miodu akacjowego. Jeden z autorów poleca do tego celu miód rozpuszczony w naparze z kwiatu malwy w proporcji 50 g miodu na 250 ml naparu.

Liczne doniesienia wskazują na uspokajające i ogólnie wzmacniające właściwości miodu akacjowego. Stąd poleca się go przy bezsenności, a także w celu złagodzenia objawów zmęczenia, znużenia i wyczerpania organizmu.

Podobnie, jak inne odmiany miodu, można go stosować w chorobach skóry. Przykładanie miodu akacjowego na rany powoduje ustępowanie zakażenia wywołanego przez ropotwórcze drobnoustroje tlenowe (gronkowce, paciorkowce) i beztlenowe (laseczki zgorzeli gazowej).

MAJA- rozpuszczalna guma z propolisem

Polecana w terapii stanów zapalnych gardła, kartani, jamy ustnej, dziąseł.
Idealna dla najmłodszych (od 3 roku życia).